What is this 19th Amendment ? | 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය යනු කුමක්ද? | அரசியலமைப்பின் 19 வது திருத்தம்: ஒரு பகுப்பாய்வு ?
What is this 19th Amendment ?
Introduction
When considered the constitutional history of Sri Lanka, the 19th amendment to the constitution is one of the progressive amendments. After the repeal of the 17th amendment and the introduction of the 18th amendment there have been discussions about bringing back the concept of Rule of Law, Separation of powers, transparency and accountability seen in the 17th A. Thus it had been the key concern of the drafters to bring forth an amendment which protects the sovereignty of the electorate.
Therefore this will analyze the extent to which the 19A was successful by analyzing its provisions alongside the principles and themes of good governance.
The 19A re-introduces a few concepts which were mentioned in the 17A such as the “Constitutional council” and introduces new provisions alongside it. This essay will analyze only a selected number of provisions seen in the 19A .
The Constitutional Council
The main reason behind the introduction of the CC is to “de-politicize the process of making appointments” to the independent commissions which were heavily influenced by politicians and were manipulated according to their will since 1972.
The CC improves the integrity and impartiality in making appointments to the high offices while preserving the rule of law and acting as a check against arbitrary use of presidential power where the de-politicization allows them to carry on with their tasks independently. It acts as an agent against nepotism, patronage politics and corruption. But whether the existence of the CC effectively preserve the independence in practice is a question as the CC itself is appointed by the president where majority of its members are from the parliament who even get to approve the nominations of the non-MPs. The supremacy of the parliament is upheld using this clause and the unnecessary immunity vested impair the true objective of having a CC. Furthermore the president still possesses the final authority in making any decision though the automatic approval system is introduced to terminate that practice. Therefore the principle of constitutional democracy can be ignored in the process.
But accountability in exercise of powers of the president and the member of the CC is maintained to a certain extent than in the previous 18A. Those values are retained through the transparent process used in relation to the duties of the CC.
The utilization of the concept of technocracy in appointments helps to bring out both the legislature’s view and an academic view on matters which ultimately acts as a check on appointing incompetent individuals to office.
The clauses on the CC imply the idea of rejecting ethno-nationalism and reviving consociationalism in the country as they encourage minority representation which is probably a step in national reconciliation in transitional justice mechanisms. Furthermore the 19A is a step ahead of 18A as it represents the minority ethnic groups and encourages representation of women.
Executive Presidential Powers
Sri Lanka adapted the Gaullist practice of executive presidentialism where the president has both extensive powers and immunities which is very unfavourable as it weakens the rule of law and promotes arbitrary executive of power by weakening the independence of the judiciary and undermining the sovereignty of the parliament.
Under these circumstances, the insertion of a clause on reduction of presidential immunity gave the Sri Lankan promising start towards the abolition of the executive presidency. Fundamental rights petition could be filed against the “Attorney General in respect of anything done or omitted to be done by the president.” The provision also states that it must be done in the president’s “official Capacity” which limits the scope of the application of the provision. Nevertheless it is not practical to summon a president to court for every single decision taken by him and therefore article 35 can be regarded as a progressive clause.
Reducing the presidential term of office and the 2 term limit are among other changes made to the presidential powers as the “constitution did not intend the president to function as an unfettered repository of executive power unconstrained by the other organs of governance”. The restrictions were repealed in the 18A which allowed arbitrary exercise of presidential power, authoritarianism and totalitarianism under an “extremely powerful executive president”. Therefore imposing those limits to the presidential power in the 19A is a development.
Moreover, the 19A has imposed many limitations to the exercise of power by the president which is evidently done to minimize the arbitrary exercise of the power by the executive. First, the power of the president was limited to the appointments to the independent commissions where he had to accept the recommendations of the CC, and it is further reduced as even-though the president rejects to appoint the recommendations, they will be automatically accepted. But the presidential powers related to the appointment of the “Heads of the Army, the Navy, and Air Force subject to the approval of the CC”….. and his power to recommend names for the posts of the judges in the “supreme court, Court of appeal” to the CC to approve are still intact as the supreme court determination states that if presidential powers are dissolved even more that would be unconstitutional according to article (3) read with article 4(b) of the constitution. Thereby concluding that only a new constitution can effectively limit or liquidate the executive powers.
The tightened grip, the president had over the matters of the parliament has also been loosened where he is responsible to the parliament and he cannot remove the Prime Minister from his office “at his discretion” further highlighting the importance of the role of a prime minister which was neglected by many of the earlier executive presidents.
The advice clause which was also a new addition to the constitution proves that the Prime minister is not merely a figure head and that the president should cooperate with him in decision making. The prime minister may advice or consult the president “when appointing or removing from office any cabinet minister, non-cabinet minister or deputy minister”. The new provision strengthens the principle of constitutional democracy and improves effective separation of powers. But as mentioned earlier the president has the final authority to make decisions even after obtaining advice from the Prime minister and the “president may at any time change the assignment of subjects and functions of both cabinet and non-cabinet minister” which may again lead to the arbitrary exercise of presidential power.
The executive President is also denied of the privilege of submitting “to the people by referendum any Bill which has been rejected by the parliament”.26 This provision further strengthens the sovereignty and the supremacy of the parliament and ratifies the concept of separation of powers where the President doesn’t get to encroach on a decision made by the parliament.
The President has also been deprived of the power to “assign himself any subject or function” by the repeal of that provision, but special provisions have been made for the person holding office as President on the date of commencement of the 19A.27 This can be taken as a violation of equality and an interference to the rule of law where one President gets to bend the law according to his wishes.
Changes made to other provisions
Right to information clause
The inclusion of a new provision for the right to information where “every citizen shall have the right to access to any information… required for the exercise or protection of a citizen’s right” protects the sovereignty of the people. It implies of the government’s responsibility for maintaining transparency where they will have to refrain from the arbitrary exercise of power, misappropriation of public funds, nepotism and corruption which many past governments have been alleged of. But an issue was raised with regard to Article 14A(2) where it was mentioned that even a “foreigner with the help of four other citizens of Sri Lanka” will have access to information “via setting up a hoaxed unincorporated body” but that provision was not repealed and was later adapted in to the amendment.
Urgent Bills and Pre-enactment review
The Article on passing urgent Bills was repealed by the 19A which has been abused when passing both the 17A and the 18A even-though there was no necessity to pass a constitutional amendment which is not something related to national security or terrorism. It also increased from 7 to 14 days, the period of time a Bill is to be published in the gazette, “before it can be placed on the order paper of the parliament”. Though it’s a minor improvement, this grants more time to the general public to propose and submit their petitions. It has been acknowledged by many, that Sri Lanka needs post enactment review as it is used in the United States of America, but the counter-argument states that then the judiciary will act as another legislature encroaching on the powers of the parliament while undermining its supremacy.
Conclusion
The 19th Amendment is recognized as one of the most progressive constitutional reforms to the 1978 republic Constitution, it has been praised for the re-introduction of the constitutional council and the restriction of Presidential term of office which was arbitrarily repealed through the 18th Amendment. It has introduced a new provision on the Right to Information and reduced many powers that could be arbitrarily exercised by the President.
But the new government was brought in to power with the hope that it will uphold the rule of law while being a transparent, accountable, impartial body which will preserve constitutional democracy. They were also expected to abolish the Executive Presidency which was reduced to minor transfers of power to the Prime Minister with regard to the appointment of the Cabinet ministers and other ministers. Even the process in which the amendment was brought in was condemned as it was a much diluted version from the proposed Bill where the public expectations were not met through the 19th Amendment. It can be stated that the 19th Amendment is merely whitewashing the deep rooted constitutional problems which have been expanded in to ethnic, economic and social crisis. The introduced provisions, though they seems to be working under the coalition of the incumbent President and the Prime Minister is prone to abuse under an authoritarian ruler. Therefore it can be concluded that although when compared with the other amendments, the 19th Amendment can be recognized as an effective introduction but as a country with more deep-rooted problems, we cannot be satisfied with a seemingly enough solution. It is frustrating to know that even the nineteenth amendment to the constitution was incapable or bringing substantial change towards the development of the society and therefore it has failed to bring about the change of good governance the nation desired.
19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය යනු කුමක්ද?
හැදින්වීම
ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාව
මෙම , ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාව හදුන්වා දීමට ප්රධාන වශයෙන්ම හේතු වුයේ 1972 සිට දේශපාලඥයන්ගේ අභිමතය අනුව ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවේ පත් කිරීම් දැඩිලෙස දේශපාලනීකරණයට ලක් ව තිබීමයි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාව ,නීතියේ ආධිපත්ය රැක ගනිමින් ඉහළ තනතුරු පත් කිරීමේ දී අවංකභාවයක් ,අපක්ෂපාතීත්වයක් වර්ධනය කරනවා මෙන් ම දේශපාලන බලය ලබා ගනිමින් ස්වාධීනව කටයුතු කරන අවස්ථාවක දී ජනාධිපති ගේ අසීමිත බලතල වලට සංවරණයයක් ලෙස ද ක්රියා කරයි.එය ඥාති සංග්රහයට අනූග්රහය දක්වන දේශපාලනයට හා දුෂණයට එරෙහි නියෝජිතයෙක් ලෙස ක්රියා කරයි.
කෙසේ වෙතත් මෙම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාව ප්රායෝගිකව ස්වාධීනතාවය සුරක්ෂිත කර තිබේද යන්න ප්රශ්නයක් මතු වන්නේ, ජනාධිපති විසින් පත් කරන ලද පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරයකින් අමාත්යවරුන් නොවන අයගේ නාම යෝජනා පවා අනුමත කිරීමට හැකි වීමයි.මෙම විධිවිධානය යොදා ගනිමින් පාර්ලිමේන්තුවේඋත්තරීතරභාවය අනූමත කර ඇති අතර අනවශ්ය මුක්තිය පැවරීම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවක සැබැ අභිප්රාය උල්ලංඝනය කරයි.තවදුරටත්, ඕනෑම තීරණයක් ගැනීමේ ජනාධිපති සතු බලය අවසන් කිරීමට ස්වයංක්රිය අනුමත පද්ධතියක් හදුන්වා දෙනු ලෑබුවත් ජනාධිපතිවරයා විසින් තවමත් එය ක්රියාවට නංවයි.
එබැවින් ව්යවස්ථාදායක ප්රජාතන්ත්රවාදයේ මුලධර්මය මේ ක්රියා වලිය තුළ දී නොසලකා හැරිය හැකිය. නමුත් ජනාධිපතිවරයාට හා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ සාමාජිකයන් බලතල ක්රියාත්මක කිරිමේ වගකීම 18 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනයට වඩා යම් දුරකට පවත්වා ගෙන යයි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ කාර්යයන් සදහා භාවිතා කරන විනිවිදභාවයෙන් යුක්ත ක්රියාවලිය තුළින් එම වටිනාකම් රදවා තබා ගනී. නුසුදුසු පුද්ගලයන් තනතුරු වලට පත් කිරීමේ දි අවසාන වශයෙන් සංවරණයක් ලෙස පත් කිරීමේ තාක්ෂණික ක්රමවේදය යෙදවීම ව්යවස්ථාදායකයේ දෘශ්ටි කෝණයෙන් හා ශ්රාස්තීමය යන ක්රම දෙකටම ඉවහල් වේ. ව්යවස්ථානුකූලවාදය, හා සංක්රාන්තික යුක්තියේ ජාතික සංහිදියාව පුනර්ජීවනය කිරීමේ අදහසින් සුළුතර නියෝජනය දිරිමත් කිරීම , එමගින් වාර්ගික වාදය ප්රතික්ශේප කිරීම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ වගන්ති හගවයි. තවදුරටත්, 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය සුළුතර ජන කණ්ඩායම් නියෝජනය වන පරිදි 18 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනයට වඩා පියවරක් ඉදිරීයෙන් වන අතර කාන්තා නියෝජනය ද දිරිමත් කරයි.
විධායක ජනාධිපති බලතල
නීතියේ ආධිපත්ය, දුර්වල කරමින් පාර්ලිමේන්තු ස්වාධිපත්යයට හානි කරමින් අසීමිත විධායක බලතල භාවිතා කිරීමෙන් අධිකරණයේ ස්වාධීනතාවයට ද හානි පමුණුවන , විශාල ලෙස ව්යාප්ත වුනු විධායක ජනපතිගේ බලතල හා මුක්තිය සහිත ගෝලිස්ට් පන්නයේ විධායක ජනාධිපති ධූරය ශ්රී ලංකාවට ද යොදා ගැනි ණ. මෙම තත්ත්වයන් යටතේ, ජනාධිපතිගේ මුක්තිය අඩු කිරීමේ වගන්තියක් ඇතුළත් කිරීම විධායක ජනාධිපතිධුරය අහෝසි කිරීම වෙනුවෙන් ගත් පළමු ආරම්භක පියවරයි. ජනාධිපතිවරයා විසින් සිදු කරන ලද කිසිවක් සම්බන්ධයෙන්, නීතිපතිවරයාට එරෙහිව මුලීක අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් ගොනු කළ හැකිය. එමෙන්ම ඒ විධිවිධානය සදහන් කරන පරිදි, එම විධිවිධානය භාවිතයට ගැනීමේ හරය තුළ ඇති සීමා අනුව ජනාධිපතිවරයා සතු නිළ බලයේ ධාරිතාවය මත සිදු කළ යුතුය.
කෙසේ වෙතත් ඔහු විසින් ගන්නා සෑම තීරණයක් සදහාම ජනාධිපතිවරයෙකු අධිකරණය වෙත කැදවීම ප්රායෝගික නැත. එබැවින්, 35 වෙනි වගන්තිය ප්රගතිශිලි වගන්තියක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලය අඩු කිරීමත් එය වාර 2 කට සීමා කිරිමත් ව්යවස්ථානුකූලව ආණ්ඩුක්රමයේ අනිකුත් පාලන ආයතන විසින් සීමා නොකරන ලද, සීමා රහිත විධායක ජනාධිපති ධුරයක් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව විසින් අභිලාශ නොකෙරූ බවට ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල වලට කරන ලද වෙනස් කිරීම් අතර වේ. 18 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනයේ ඒකාධිකාරී විධායක ජනාධිපතිවරයා සතුව තිබු අසීමත අත්තනෝමතික විධායක බලතල නිසා ම 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය ජනාධිපති බලතල සදහා සිමාවන් පැනවීම සංවර්ධනයකි.
තවදුරටත්, අසීමත විධායක බලතල අවම කිරීමට 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය මගින් පනවන ලද සිමා නම්, ජනාධිපතිවරයාගේ බලය ස්වාධීන කොමිෂන් සභා වල පත් කිරීම් වලට සීමා කිරීම සිදු කරයි. මක් නිසා ද යත්, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ නිර්දේශ පිළිගැනීමට ඔහුට සිදුවන නිසාවෙනි. ඉවත් කිරිමේ දි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ අනුමැතිය ඇතිව පමණක් ජනාධිපතිවරයාට සිදු කල හැකිය, එසේ නොමැති වූ විට පත් කිරීම් ජනාධිපති වරයා විසින් ප්රතික්ශේප කරයි නම්, ඔවුන්, ස්වයංක්රියව සාමාජිකයන් ලෙස පිළිගැනේ.නමුත් ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ අනුමැතිය මත, ත්රිවිධ හමුදාවේ ප්රධානින් පත් කිරීම් සම්බන්ධයෙන් වු බලතල ජනාධිපති සතු වේ. ඔහුගේ බලතල අතර ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය හා අභියාචනාධිකරණයට විනිසුරුවන් පත් කිරීමට නාම යෝජනා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාවේ අනුමැතිය වෙනුවෙන් නිර්දේශ කිරීම සිදු වෙන අතර , එය තවමත් ජනාධිපති බලතල අත නොගැසු ක්ශේත්රයකි. ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය ප්රකාශ කරන පරිදි, ජනාධිපති බලතල විසුරුවා හැරීමට, 3 හා 4 වගන්ති අනුව ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට පටහැනි කරුණක් විය යුතුය.මේ අනුව නිගමානය කළ හැකි වන්නේ නව ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවකට පමණක් අසීමිත ජනාධිපති බලතල අවසන් කළ හැකි බවයි. ජනාධිපතිවරයාට ඔහුගේ අභිමතය පරිදි අගමැති වරයා තම තනතුරින් ඉවත් කිරීමට බලය නොමැති අතර, ඔහු පාර්ලිමේන්තුවට වගකිමට බැදි සිටියි. තවදුරටත් පෙර සිටි විධායක ජනාධිපති වරුන් විසින් නොසලකා හරින ලද අගමැති ධුරය, භූමිකාවේ වැදගත්කම මෙහි දි අවධාරණය යොමු කොට ඇත. අගමැති ධුරය, නාමිකව තනතුරක් ම පමණක් නොවන බවට ජනාධිපතිවරයා විසින් ගන්නා තිරණ අගමැතිගේ උපදෙස් පරිදි සහසම්බන්ධව ඉටු කිරිම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට එක් කරන ලද නව විධිවිධානයෙන් විදහා පායි. ඕනෑ ම, කැබිනට් අමාත්යවරයෙකු හෝ කැබිනට් නොවන අමාත්යවරයෙකු හෝ නියෝජ්ය අමාත්යවරයෙකු පත්කිරීම හෝ ඉවත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් අගමැතිගේ උපදෙස් පරිදි ජනාධිපතිවරයා විසින් සිදු කරයි.
ව්යවස්ථාදායක ප්රජාතන්ත්රවාදයේ මුලධර්මය බලතල බෙදිමේ මුලධර්මය මෙම නව විධිවිධානයෙන් තහවුරු වේ. එනමුත් පෙර සදහන් කල පරිදි අගමැතිගේ උපදෙස් ලබා ගත් පසුව පවා , ඕනෑ ම තිරණ යක් සම්බන්ධයෙන් වු අවසාන බලය ජනාධිපති සතු වේ. කෙසේනමුත් ජනාධිපතිවරයා ට ඕනෑම කැබිනට් අමාත්යවරයෙකු හෝ කැබිනට් නොවන අමාත්යවරයෙකුගේ විශය ක්ශේත්රය වෙනස් කිරීමට හැකිවන අතර එය නැවතත්, අසීමිත බලතල යොදා ගැනිමකී. පාර්ලිමේන්තුව විසින් ප්රතික්ෂේප කරන ලද ඕනාම පනතක් ජනමත විචාරණයක් මගින් සම්මත කරවා ගැනිමට විධායක ජනාධිපති වරයාට තිබු වරප්රසාද අහිමි විය.
පාර්ලිමේන්තුව විසින් ගෙන ඇති තින්දුව අනුව, ජනාධිපතිවරයාට තම බලතල අනිසි ලෙස යෙදවීම අහිමි කර ඇති මෙම විධිවිධානය පාර්ලිමේන්තුවේ උත්තරීතර භාවය හා බලය බෙදීම යන සංකල්ප ශක්තිමත් වි ඇත. ඕනෑම විෂයක් හෝ කාර්යයක් තමා යටතට පවරා ගැනීමට ජනාධිපතිවරයාට ඇති බලය අහිමි කර ඇති නමුත්, 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය ප්රකාශයට පත් කරන පළමු දිනයේ, ජනාධිපති ධුරය හොබවන පුද්ගලයාට විශේෂ විධිවිධානයකින් බලය ලබා දීම සමානාත්මතාවය ,නිතියේ ආධිපත්ය උල්ලංඝනය කිරිඉමක් මෙන් ම ජනාධිපතිවරයාගේ බලාපොරොත්තු ඉටු වීමක් සිදු වේ.
විධිවිධාන වලට කරන ලද වෙනස් කිරීම්
තොරතුරු වෙත ප්රවේශ විමේ අයිතිවාසිකම
හදිසි පනත් හා පුර්ව නිරීක්ෂණය බලය
නිගමනය
1978 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවට එක් කරන ලද ඉතා ප්රගතිදායි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධන වලින් එකක් ලෙස 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය හැදින්විය හැකිය. එය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාදායක සභාව නැවත හදුන්වා දෙන ලබන අතර . 18 ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනයේ තිබු අසීමිත ජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලය අඩු කිරීමත් එය වාර 2 කට සීමා කිරිමත් සිදු කරන ලදී. තොරතුරු වෙත ප්රවේශ විමේ අයිතිවාසිකම ලෙස අලුතින් වගන්තියක් ඇතුළත් කළ අතර ජනාධිපති විසින් භාවිතා කල අසීමිත බලතල අඩු කරන ලදී. නමුත් නව ආණ්ඩුව බලයට පත් කිරීමේ බලාපොරොත්තුව වුයේ එය නීතියේ ආධිපත්ය අනුමැත කරමින් විනිවිද , අපක්ෂපාතී වගකීමෙන් යුතු ව්යවස්ථාදායක ප්රජාතන්ත්රවාදයේ මුලධර්ම අනූගමනය කිරීමත් ය. අගමැති ධුරයට කැබිනට් ඇමැති වරු හා අනෙකුත් ඇමැතිවරු පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් සුළු බලයක් පැවරීමටත්, විධායක ධුරය අහෝසි කිරීමට ත් අපේක්ෂා කරන ලදී. 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය ගෙනා ක්රියා වලිය පවා මහජන අපේක්ෂාවන් ඉටු නොවූ යෝජිත පනත් කෙටුම්පතේ ඉතා ම මධ්යස්ථ අනුවාදයක් ලෙස හෙළා දකින ලදී. 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය ගැඹුරට මුල බැස ගත් වාර්ගික , ආර්ථික හා සමාජ අර්බුධයට ව්යාවස්ථානු කූල ව සුදු හුණු ගැමකී.
මේ සියලු කරුණු සලකා බැලිමේ දි නිගමන කළ හැකි වන්නේ 19 වන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය කොතරම් ප්රගතිදායි වුනත් මුල් බැස ගත් අර්බුධ සහිත ශ්රී ලංකාවට එය ප්රතිකර්මයක් නොවේ.තවදුරටත්, එය සමාජයේ සැලකිය යුතු වෙනස්කම් ඇති කිරීමට හෝ යහපාලනය ඇති කිරීමට හෝ අසමත් වි තිබේ.
அரசியலமைப்பின் 19 வது திருத்தம்: ஒரு பகுப்பாய்வு ?
அறிமுகம்
ஸ்ரீலங்காவின் அரசியலமைப்பு வரலாற்றைக் கருத்தில் கொண்டால், அரசியலமைப்பின் 19 வது திருத்தம் முற்போக்கான திருத்தங்களுள் ஒன்றாகும். 17 ஆவது திருத்தம் மற்றும் 18 வது திருத்தத்தை அறிமுகப்படுத்திய பின்னர் சட்ட விதிமுறை, அதிகாரங்களை பிரித்தல், வெளிப்படைத் தன்மை மற்றும் பொறுப்பு 17 வது அத்தியாயத்தில் காணப்பட்ட விவாதம் ஆகியவை பற்றி விவாதங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. வாக்காளர்களின் இறையாண்மையைப் பாதுகாக்கும் ஒரு திருத்தத்தை முன்வைக்கத் தயாராக உள்ளனர்.
எனவே, 1975 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த விதிமுறைகளின் கொள்கைகள் மற்றும் கருப்பொருள்களுடன் அதன் விவகாரங்களை பகுப்பாய்வு செய்வதன் மூலம் இது வெற்றிகரமாக பகுப்பாய்வு செய்யப்படும்.
"கவுன்சிலிங் கவுன்சில்" போன்ற 17A இல் குறிப்பிடப்பட்ட சில கருத்துக்களை 19A மறுபடியும் மறுபடியும் அறிமுகப்படுத்துகிறது; அதோடு புதிய ஏற்பாடுகளையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்த கட்டுரையில் 19A இல் காணப்படும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையை மட்டுமே பகுப்பாய்வு செய்யும்.
அரசியலமைப்பு சபை
சிசி அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முக்கிய காரணம், அரசியல்வாதிகள் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய சுயாதீனக் கமிஷன்களுக்கு "நியமனம் செய்வதற்கான செயல்முறையை அரசியல்மயமாக்குதல்" மற்றும் 1972 ல் இருந்து அவர்களின் விருப்பப்படி தத்தெடுக்கப்பட்டனர்.
சட்டம் ஒழுங்கை பாதுகாத்தல் மற்றும் ஜனாதிபதி அதிகாரத்தை தன்னிச்சையாக பயன்படுத்துவதற்கு எதிரான ஒரு காவலாக செயல்படும் போது உயர் பதவிகளுக்கு நியமனம் செய்வதில் ஒருங்கிணைந்த மற்றும் பாரபட்சமற்ற தன்மையை சிசி அதிகரிக்கிறது, அங்கு டி-அரசியல்மயமாக்கல் தங்களது பணிகளை சுதந்திரமாக செயல்படுத்த அனுமதிக்கிறது. இது நியோபொலிஸம், புரட்சி அரசியல் மற்றும் ஊழலுக்கு எதிரான ஒரு முகவராக செயல்படுகிறது. ஆனால் CC இன் இருப்பு நடைமுறையில் சுதந்திரமாக பாதுகாக்கப்படுகிறதா இல்லையா என்பது ஒரு கேள்வியாகும். நாடாளுமன்றத்தில் இருந்து பெரும்பான்மை உறுப்பினர்கள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாக உள்ளனர், அவர்கள் கூட பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களால் நியமனம் செய்யப்படக் கூடியவர்களாக உள்ளனர். பாராளுமன்றத்தின் மேலாதிக்கம் இந்த விதிமுறையைப் பயன்படுத்தி உறுதிப்படுத்தப்பட்டு, தேவையற்ற தடுப்புமருந்து நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டது, இது சிசினைக் கொண்டிருக்கும் உண்மையான குறிக்கோளை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், அந்த நடைமுறையை முடக்குவதற்கு தானியங்கு அங்கீகார முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்றாலும், எந்தவொரு முடிவையும் எடுக்க ஜனாதிபதி இன்னும் இறுதி அதிகாரத்தை வைத்திருக்கிறார். எனவே அரசியலமைப்பு ஜனநாயகத்தின் கொள்கை செயல்பாட்டில் புறக்கணிக்கப்படலாம்.
ஆனால் ஜனாதிபதி மற்றும் சி.சி. உறுப்பினரின் அதிகாரங்களைக் கையாள்வதில் உள்ள பொறுப்பு, முந்தைய 18A ஐ விட ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு பராமரிக்கப்படுகிறது. அந்த மதிப்புகள் CC இன் கடமைகளை பொறுத்து பயன்படுத்தப்படும் வெளிப்படையான செயல்முறை மூலம் தக்கவைக்கப்படுகின்றன.
நியமனங்களில் தொழில்நுட்பத்தின் கருத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் சட்டமன்றத்தின் பார்வையும், கல்வித் திறனையும், திறமையற்ற நபர்களை பதவிக்கு கொண்டுவருவதற்கான ஒரு காசோலையாக செயல்படும் விஷயங்களில் ஒரு கல்விக் காட்சியை வெளியேற்ற உதவுகிறது.
சிறுபான்மை பிரதிநிதித்துவத்தை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் இனவாத தேசியவாதத்தை நிராகரிப்பதோடு, நாட்டில் உள்ள கூட்டுறவுவாதத்தை புதுப்பிப்பதற்கும் சிசி பற்றிய உட்பிரிவுகள் கூறுகின்றன. இது இடைக்கால நீதி வழிமுறைகளில் தேசிய நல்லிணக்கத்தில் ஒரு படியாகும். மேலும் 19A க்கு ஒரு படி மேலே உள்ளது 18A அது சிறுபான்மை இன குழுக்களை பிரதிபலிக்கிறது மற்றும் பெண்கள் பிரதிநிதித்துவம் ஊக்குவிக்கிறது.
நிறைவேற்று ஜனாதிபதி பதவிகள்
ஜனாதிபதி நிறைவேற்று ஜனாதிபதி ஜனாதிபதியின் கோலிச நடைமுறையை தழுவினார், அங்கு ஜனாதிபதியும் விரிவான அதிகாரங்களும், குடியேற்றங்களும் சட்டத்தின் விதிகளை பலவீனப்படுத்துவதோடு நீதித்துறை சுதந்திரத்தை பலவீனப்படுத்துவதன் மூலமும், பாராளுமன்றத்தின் இறையாண்மையை குறைமதிப்பதன் மூலமும் அதிகாரத்தை தன்னிச்சையாக நிறைவேற்றுவதற்கும் உதவுகிறது.
இந்த சூழ்நிலைகளில், ஜனாதிபதியின் தடுப்புக் குறைப்பைக் குறைப்பதற்கான ஒரு பிரிவின் பிரேரணை, நிறைவேற்று ஜனாதிபதி பதவியை அகற்றுவதற்கு இலங்கை உறுதிமொழியை வழங்கியது. ஜனாதிபதியால் செய்யப்படும் அல்லது தவிர்க்கப்பட்ட எந்தவொரு விஷயத்திலும் அட்டர்னி ஜெனரலுக்கு எதிராக அடிப்படை உரிமைகள் மனு தாக்கல் செய்யப்படலாம். இந்த விவகாரம் கூட ஜனாதிபதியின் "உத்தியோகபூர்வ திறனை" செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகிறது. ஒதுக்கீடு. இருப்பினும் ஒரு ஜனாதிபதியை அவரால் எடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு முடிவிற்கும் நீதிமன்றத்திற்கு வரவழைப்பது நடைமுறை அல்ல, ஆகையால் 35 வது பிரிவு முற்போக்கான விதிகளாக கருதப்படுகிறது.
ஜனாதிபதியின் பதவி காலம் மற்றும் 2 கால எல்லை ஆகியவற்றை குறைக்கும் வகையில், "அரசியலமைப்பின் நிர்வாகம் மற்ற பிற அமைப்புகளால் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஒரு களஞ்சியமாக செயல்படுவதற்கு ஜனாதிபதியை விரும்பவில்லை" என ஜனாதிபதி அதிகாரங்களுக்கு செய்த மாற்றங்கள் உள்ளன. கட்டுப்பாடுகள் 18A ல் அகற்றப்பட்டன, இது ஜனாதிபதி அதிகாரத்தை, "சர்வ வல்லமை வாய்ந்த நிறைவேற்று ஜனாதிபதியின்" கீழ் சர்வாதிகார மற்றும் சர்வாதிகாரத்தின் தன்னிச்சையான பயிற்சியை அனுமதித்தது. எனவே 19A ல் ஜனாதிபதி அதிகாரத்திற்கு அந்த வரம்புகளை சுமத்துவது ஒரு அபிவிருத்தி ஆகும்.
கூடுதலாக, 19A அதிகாரத்தின் அதிகாரத்திற்கு பல வரம்புகளை சுமத்தியிருக்கிறது, இது நிர்வாகத்தின் அதிகாரத்தை தன்னிச்சையாக நிறைவேற்றுவதை குறைப்பதாக வெளிப்படையாக உள்ளது. முதலாவதாக, ஜனாதிபதியின் அதிகாரமானது சுயாதீன ஆணைக்குழுக்களுக்கான நியமங்களுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது, CC இன் பரிந்துரைகளை அவர் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது, மேலும் இது இன்னும் குறைக்கப்பட்டுள்ளது-ஜனாதிபதி பரிந்துரைகளை நிராகரிக்கின்ற போதிலும் அவை தானாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். ஆனால் "இராணுவத்தின் தலைவர்கள், கடற்படை மற்றும் விமானப்படை சி.சி.யின் ஒப்புதலுக்கு உட்பட்டது" என்ற தலைப்பில் நியமிக்கப்பட்ட ஜனாதிபதிப் பதவிகள் ... .. உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகள் பதவிகளுக்கான பெயர்களை பரிந்துரைக்க அவரது அதிகாரம் அரசியலமைப்பின் 4 (b) வசூலில் கட்டுரை (3) படிப்படியாக அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மீறியது என்று உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைக் கூறும் விதமாக சிசி ஒப்புதலுக்கான "மேல் முறையீட்டு நீதிமன்றம்" இன்னும் அப்படியே உள்ளது. இதன்மூலம் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை நிறைவேற்றும் அதிகாரங்களை மட்டுமே திறம்பட கட்டுப்படுத்த முடியும் அல்லது முடிக்க முடியும்.
பாராளுமன்ற விவகாரங்கள் தொடர்பாக ஜனாதிபதியிடம் இறுக்கமான பிடியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பாராளுமன்றத்திற்கு அவர் பொறுப்பேற்றுள்ளார். பிரதமரின் பாத்திரத்தின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் வலியுறுத்திக் காட்டிய அவர் "தனது விருப்பப்படி" தனது அலுவலகத்திலிருந்து பிரதமரை அகற்ற முடியாது. இது காதுகளில் பலவற்றால் புறக்கணிக்கப்பட்டது.
இந்த ஒதுக்கீட்டை ரத்துசெய்வதன் மூலம் "தன்னை எந்தவொரு பொருளையும் அல்லது செயல்பாட்டையும்" வழங்குவதற்கான அதிகாரம் ஜனாதிபதிக்கு உள்ளது. ஆனால் 19A.27 துவக்க தேதி துவங்குவதற்கு ஜனாதிபதி பதவி வகிக்கும் நபருக்கு சிறப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. ஒரு ஜனாதிபதி சமாதானத்தை மீறல் மற்றும் சட்டத்தின் விதிகளுக்கு ஒரு குறுக்கீடு என எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார், அங்கு ஒரு ஜனாதிபதி தன்னுடைய விருப்பத்திற்கு ஏற்ப சட்டத்தை வளைக்க வேண்டும்.
பிற விவகாரங்களுக்கான மாற்றங்கள்
தகவல் பிரிவுக்கான உரிமை
"ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் எந்தவொரு தகவலையும் அணுகுவதற்கு உரிமை உள்ளது ... ஒரு குடிமகனின் உரிமையின் பயிற்சியோ அல்லது பாதுகாப்பிற்கோ தேவைப்படும்." 28 மக்களின் இறையாண்மையை பாதுகாக்கிறது. வெளிப்படைத்தன்மையைக் காப்பதற்கான அரசாங்கத்தின் பொறுப்பையும் இது குறிக்கிறது. அங்கு அதிகாரங்களைத் தன்னிச்சையாகக் கையாள்வது, பொது நிதிகள், நெப்போடிசம் மற்றும் ஊழல் போன்றவற்றில் இருந்து கடந்த கால அரசாங்கங்கள் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், இலங்கையின் நான்கு பிற குடிமக்களுடனான ஒரு வெளிநாட்டவர் கூட "முரட்டுத்தனமாக இணைக்கப்படாத உடலை அமைப்பதன் மூலம்" தகவல் பெற முடியும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ள கட்டுரை 14A (2) வழங்கல் மறுக்கப்பட்டது அல்ல, பின்னர் திருத்தத்திற்கு மாற்றப்பட்டது.
அவசரகால பில்கள் மற்றும் முன் அமர்வு ஆய்வு
17A மற்றும் 18A இரண்டையும் கடந்து செல்லும் போது, அவசரகாலச் சட்டங்களை இயற்றுவதற்கான கட்டுரையை 19A30 ஆல் அகற்றப்பட்டது; தேசிய பாதுகாப்பு அல்லது பயங்கரவாதத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு அரசியலமைப்பு திருத்தத்தை நிறைவேற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை. 7 முதல் 14 நாட்கள் வரை இது அதிகரித்துள்ளது, "நாடாளுமன்றத்தின் ஒழுங்குக் காகிதத்தில் வைக்கப்படுவதற்கு முன்னர்," வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் ஒரு பில் வெளியிடப்பட வேண்டிய காலம் இது. [31] இது ஒரு சிறிய முன்னேற்றம் என்றாலும், இது அதிக நேரம் பொதுமக்கள் பொதுமக்கள் முன்மொழிவுகளை சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இலங்கையில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்ற போதே இலங்கையில் பின்தொடர்தல் மறு ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என பலர் ஒப்புக் கொண்டுள்ளனர்
அமெரிக்கா, ஆனால் எதிர்-வாதம் கூறுகிறது, அப்போது நீதித்துறை மற்றொரு சட்டமன்றமாக அதன் மேலாதிக்கத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் பாராளுமன்ற அதிகாரங்களை ஆக்கிரமித்து செயல்படும்.
முடிவுரை
1978 ஆம் ஆண்டின் குடியரசு அரசியலமைப்பிற்கு மிகவும் முற்போக்கான அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தங்களில் 19 வது திருத்தம் அங்கீகரிக்கப்பட்டது, அரசியலமைப்பு மன்றத்தை மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தவும் 18 வது திருத்தம் மூலம் தன்னிச்சையாக அகற்றப்பட்ட ஜனாதிபதி ஆட்சியின் காலவரையறையை கட்டுப்படுத்தவும் பாராட்டப்பட்டது. தகவல் உரிமைக்கு ஒரு புதிய ஏற்பாடு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, பல அதிகாரங்களை ஜனாதிபதித் தன்னிச்சையாக நடைமுறைப்படுத்த முடியும்.
ஆனால் புதிய அரசாங்கம் அரசியலமைப்பு ஜனநாயகத்தை பாதுகாக்கும் ஒரு வெளிப்படையான, பொறுப்புணர்வுடன், பாரபட்சமற்ற உடலாக இருக்கும்போது அது சட்டத்தின் ஆட்சியை நிலைநிறுத்தும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அதிகாரத்தில் கொண்டுவரப்பட்டது. நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி பதவியை அகற்றும் எனவும் அவர்கள் எதிர்பார்க்கப்பட்டனர். இது பிரதமரை நியமிப்பதற்கு பொறுப்பேற்று பிரதமருக்கு சிறிய பரிமாற்றங்களைக் குறைத்தது.
அமைச்சரவை அமைச்சர்கள் மற்றும் ஏனைய அமைச்சர்கள். 19 வது திருத்தம் மூலம் பொது எதிர்பார்ப்புகளை சந்திக்காத, முன்மொழியப்பட்ட பில் இருந்து மிக நீளமான பதிப்பாக இருந்தது போல் திருத்தத்தை கொண்டு வந்த செயல் கூட கண்டனம் செய்யப்பட்டது. இது 19 வது என்று கூறலாம்
இன, பொருளாதார மற்றும் சமூக நெருக்கடிக்கு விரிவாக்கப்பட்ட ஆழமான வேரூன்றிய அரசியலமைப்பு சிக்கல்களை திருத்தியமைத்தல் வெறுமனே மூடிமறைக்கின்றது. அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விதிகள், தற்போதைய ஜனாதிபதி மற்றும் பிரதமரின் கூட்டணியின் கீழ் செயல்படுவதாக தோன்றுகிறது
ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சியாளரின் கீழ் அமைச்சர் தவறாகப் பேசுகிறார்.
ஆகையால் மற்ற திருத்தங்களுடன் ஒப்பிடும் போது,
19 வது திருத்தத்தை ஒரு சிறந்த அறிமுகமாக அங்கீகரிக்க முடியும், ஆனால் ஒரு நாட்டிற்கு மிகவும் ஆழமான வேரூன்றிய சிக்கல்களால், ஒரு வெளித்தோற்றத்தில் போதுமான தீர்வுடன் திருப்தி அடைய முடியாது. அரசியலமைப்பிற்கான பத்தொன்பதாம் திருத்தத்தை கூட சமுதாயத்தின் வளர்ச்சிக்காக மாற்ற முடியாததாகவோ அல்லது மாற்றவோ செய்யவில்லை என்பதாலேயே, நாடு விரும்பிய நல்ல ஆட்சி மாற்றத்தை மாற்றுவதில் தோல்வி அடைந்துள்ளது என்பது தெரிந்துகொள்வது ஏமாற்றமளிக்கிறது.
Written by Rtr. IPP Gayathri Karannagoda
Rtr. IPP ගයාත්රි කරනාගොඩ විසින් ලියන ලදී
Rtr. IPP காயத்ரி கரன்னகோடா எழுதியுள்ளார்
Comments
Post a Comment