CONSIDERATION : AN ESSENTIAL ELEMENT IN A CONTRACT | ගිවිසුමක අත්‍යාවශ්‍ය අංගයක් ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාව | Consideration: ஒப்பந்தம் ஒன்றில் முக்கியமான அத்தியாவசிய உறுப்பு

CONSIDERATION : AN ESSENTIAL ELEMENT IN A CONTRACT

Introduction

Consideration is one of the indispensable aspects of a contract upon which its validity is sustained. Validity of consideration is essential in a contract to guarantee the legal efficacy of the promise shared between two parties. In the case of Currie v. Misa, consideration has been defined as something more than a mere performance of an act, which considers the rights and obligation of each party. Along with the concept of consideration, our courts of law have also recognized justa causa as a distinct principle. The latter in comparison to the former has demanded a wider and subjective approach in terms of validating a contract by including factors such as the morality and benevolence of the contracting parties. Our courts of law by long-rooted judicial practice have applied both concepts in deciding the cases.  Therefore, the following analysis will deal with few issues in consideration such as the validity of past consideration, whether consideration should move from promisee and the adequacy of such consideration while also comparing and contrasting it with the principles of justa causa. The analysis of the issues will be followed by the conclusion suggesting reforms regarding the selected issues.

Validity of Past Consideration

Consideration, whether executory or executed is settled as a valid principle whereas the validity of past consideration has often been a disputed a fact, which has now settled to be of no effect owing to few exceptions. In Roscorla v. Thomas it was held that the defendant’s false description succeeded the acceptance of the offer, thus having no effect as valid consideration since it is past. In Re McArdle v Majorie McArdle’s claim was defeated on the basis that her consideration (expense incurred for renovation) was past and it came before the promise to pay. These cases prove that any consideration which was past and unsupported by any promise is deemed to be a fresh promise without having effect to the agreement in dispute.

The mere fact that the consideration is past did not always avail the contract from its validity. In Lampleigh v. Brathwaite, even though the consideration of obtaining defendant’s freedom is past still it was held to be valid as it proceeded upon the promisor’s (defendant) request. Both due to the development of this precedent and also for the ease of commercial transactions, past consideration was considered to be valid in several instances. A noteworthy consequence of the recognition of aforesaid exceptions was the erosion of the distinction between executed consideration as a settled principle and past consideration.

The development of exceptions to the rule was to a great extent limited to the confines of several requirements such as the act to be done at promisor’s request, understanding of parties throughout the contract that the act is to be benefitted and if such promise to benefit which is agreed in advance should be capable of legal enforcement. Similar to England, such exceptions were recognized statutorily in Sri Lanka by the Bills of Exchange Ordinance 1927 and Prescription Ordinance

In Public Trustee v. Udurawana the employee’s past faithful service was considered as valid consideration on the basis of justa causa which takes into account factors such as moral duty and the benevolence of plaintiff. The recognition of justa causa by the courts of Sri Lanka in addition to the strict rules of the English rule of consideration has been witnessed.

Consideration should move from Promisee

Consideration moving from the promisee is an important element for the existence of consideration which was developed through the case of Price v Easton in response to the issue of third parties being included in contracts. A fundamental issue that has recurred throughout the development of this strand of law is the distinction between this principle and the doctrine of privity which prevents strangers to contracts from enforcing them.While subsequent cases and attempts of law reformation tried to provide adequate clarity, many are of the opinion that it is in essence the restatement of the same principle through different angles since without consideration, a valid contract cannot exist and the non-existence of both principles will in effect nullify the sufficient ingredients for a valid contract and deliver the same result.

While there have been mild attempts to redefine this principle, the issue haunts English law to this date, other jurisdictions have attempted to find alternate solutions to approach this principle such as the establishment of Joint promisees. Therefore it is imperative that the English Courts adopt a similar solution. If not, this confusion will dilute the principles of consideration through the encroachment of wider contractual doctrines.

Another exception to the requirement of consideration moving from the promisee which could pose potential issues is the usage of negotiable instruments.Since this area is governed by the Bills of Exchange Ordinance, this is of importance due to the increased usage of such monetary instruments. 

Adequacy of Consideration

Adequacy of consideration has been subject to much academic and judicial interpretation and discussion. The body stems from the general principle of consideration not needing to be adequate but being of sufficient value. This rule stems from the British jurisprudential tradition of not taking care of the parties entering a contract. This marks a stark contrast between the common and civil law tradition since consideration places importance of monetary value of subjective nature whilst counterpart causa which emphasizes on subjective purpose.Therefore English courts will only recognize consideration of monetary value which is objective but will not inquire on its adequacy which it deems as a subjective matter.

There are several instances of specific definitions of value recognized through case law. A fairly straightforward instance can be the issue of forbearance to sue which even Sri Lankan courts have recognized in cases relating to causa. However there can be complex situations in instances such as the Performance of or promise to perform an existing contract with a third party. Amidst considerable criticism and academic questioning, it is stated that such a contact is valid. This poses multiple problems related to the fulfillment of multiple obligations through the same contract. Furthermore the confusion is exemplified due to the lack of clarity whether the principle applying to the actual performance of an existing contractual duty also extends to a mere promise of such duty. While several revision efforts have advocated for the recognition of both as valid, it is yet to be realized.

The discussion surrounding the case commonly known as the Pinnel’s case is one of the most heated in the law of consideration. While this principle states that the modification of an existing contract by making a lesser payment is valid only if there is a change of time, place or the exchange is of goods of different kinds. These are all cases where the change may be of subjective value to the parties concerned. However if the lesser payment is of the same nature, the consideration is invalid. This is in stark contrast to the Roman Dutch principle of causa which recognizes its validity through intention. However many point out the absurdity of this rule due to its apparent contradiction since lesser payments of the same medium (money for money) is principally no different to another good of equivalent value. Unfortunately, this archaic law has prevailed due to its antiquity and endearment to English law.

The high trees case is the result of judicial activity to rectify the imbalance due to the aforementioned case. This principle takes root from an analogy to Estoppel from adjective law. While there is debate as to the distinction between the new Estoppel based on equity and the initial estoppel. While some portray them as distinctly separate, the modern interpretation favors the view that equitable estoppel in consideration includes both propriety and promissory estoppel. However there is considerable effort to limit the applicability of the High Trees rule to specific instances deemed inequitable through the application of the Pinnel’s rule.

Conclusion

Consideration has been a long standing feature in the common law tradition dating back to its evolution from concepts such as assumpsit. The longevity of its application, bolstered by a plethora of case law has entrenched it deep in the identity of English Law. This had more often than not, granted it a certain privilege over more intuitive and relevant legal principles thus leading to archaic usage. Though certain jurisdictions such as Australia and the United States of America have circumvented its strict confines through judicial creativity, the motherland England herself needs to follow suit.  Sri Lanka benefits the amalgam of consideration and the more timely Roman Dutch Justa Causa. However, as Late Justice Weeramantry opines, the traditional usage should be revalued in order to suit the ever changing needs of the world of commerce in order to maintain a timely system of law.

ගිවිසුමක අත්‍යාවශ්‍ය අංගයක් ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාව 

 හැදින්වීම 

ගිවිසුමක වලංගු භාවය තහවුරු කිරීම සදහා වූ අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාව හැදින්විය හැකිය.පාර්ශ්වයන්  අතර හුවමාරු වූ එකගත්වයේ නෛතික ඵලදායීත්වය සහතික කරනු වස් මෙම ප්‍රතිෂ්ඨාවේ වලංගු තාවය අත්‍යවශ්‍ය වේ. Currie v. Misa නඩු තීන්දුවේ දි, ප්‍රතිෂ්ඨාව යන්න, හුදු ක්‍රියාවක් නිරූපණයට වඩා එක් එක් පාර්ශ්වයේ අයිතීන් හා බැදීම් සැලකිල්ලට ගත් එකක් බව අර්ථ නිරූපණය කරන ලදි.මෙම ප්‍රතිෂ්ඨාව  යන සංකල්පය යටතේ , අපේ අධිකරණ විසින් justa causa  හෙවත් සාධාරණ හේතුව යන්න තනි මූලධර්මයක් ලෙස හදුනාගෙන ඇත.ගිවිසුමක්  වලංගු කිරීම සදහා ගිවිසුම් සහගත පාර්ශ්වයන්ගේ සදාචාරය හා  ත්‍යාගවන්ත බව යන සාධක ඇතුලත්ව  මෑත කාලය හා අතීතය සංසන්දනය කිරීමේ දී පුළුල් හා හරයාත්මක ප්‍රවේශයක් අවශ්‍ය වේ.

දීර්ඝ කාලයක පටන් අපේ අධිකරණ හරහා එම සංකල්ප දෙකම නඩු තීන්දු හරහා විනිශ්චයට ලක් කර ඇත. එබැවින් පහත ලිපිය මගින් , අතීත ප්‍රතිෂ්ඨාවක වලංගු තාවය , ප්‍රතිෂ්ඨාව යන්න පොරොන්දු ලාභියා වෙතින් නිකුත් කල යුතු ද යන්න හා එවැනි ප්‍රතිෂ්ඨාවක වටිනාකම හා ප්‍රමාණය වැනි ඒ හා සම්බන්ධ වූ ගැටලු කිපයක් හා justa causa හෙවත් , සාධාරණ හේතුව නම් සංකල්පය සමග සංසන්දනය කරමින් විශ්ලේෂණාත්මක විග්‍රහයක් ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වේ.මෙම විශ්ලේෂණය මගින් මතු දැක්වෙන ගැටලු වලට ඉදිරිපත් කරන යෝජනා කිහිපයක් අවසානයේ සාකච්ඡාවට බදුන් කරනු ලබයි .

අතීත ප්‍රතිෂ්ඨාව සම්බන්ධයෙන් වූ වලංගුතාවය

ප්‍රතිෂ්ඨාව වත්මන් හෝ අනාගත වුවත් එය වලංගු මූලධර්මයක්  ලෙස සලකා බලනු ලැබුවද , අතීත ප්‍රතිෂ්ඨාවක වලංගු තාවය නිතරම මතභේදාත්මක කරුණකට තුඩු දුන්  අතර එය සුළු වශයෙන් ව්‍යාතිරේඛ කිහිපයක් නිසා කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොවිණ . Roscorla v. Thomas  නඩුවේ පරිදි, විත්තිකරු ගේ සාවද්‍ය විස්තරය එම අර්පණය පිළිගැනීම සාර්ථක කල අතර , එය අතීතයේ සිදු වූවක් නිසා වලංගු ප්‍රතිෂ්ඨාවට කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොකරන ලදි. In Re Mc Ardle හි දී  Majorie Mc Ardle' s  ගේ අවධාරණය පරාජයට පත් වූයේ ඇගේ ප්‍රතිෂ්ඨාව අතීතයේ සිදු වුවක් හා එය ගෙවීමට පොරොන්දු වීමට පෙර පැමිණි ලද්දක් නිසාවෙනි. ඕනෑම අතීත හා පොරොන්දුවකින් සහය නොදක්වන ඕනැ ම ප්‍රතිෂ්ඨාවක් එකගතාවයට අරවුලකින් හා බලපෑමකින් තොර වූ විට එය නව පොරොන්දුවක් ලෙස සලකා බලනු ලැබේ.ප්‍රතිෂ්ඨාව  අතීත වීමේ හුදු සාධකය සැමවිටම ගිවිසුමක වලංගුතාවයට ඉඩ නොදේ.Lampleigh v. Brathwaite හිදී , විත්තිකරු ගේ නිදහස ලබා ගැනීම අතීතයේ සිදු වූවත්  එය නඩුතීන්දුව පරිදි , පොරොන්දු කරු ගේ ඉල්ලීම මත කරනු ලැබූ ක්‍රියා පටිපාටියක් නිසා වලංගු බවයි.

මෙම පූර්වාදර්ශයේ වර්ධනය උදෙසා හා වාණිජ ගනුදෙනු වල පහසුව සදහා අතීත ප්‍රතිෂ්ඨාව වලංගු ලෙස අවස්ථා කිහිපයක දී සලකන ලදි.සැලකිය යුතු වැදගත් කමක් දක්වන ඉහත කී ව්‍යාතිරේඛය හදුනාගැනීම එකගත්වයට පැමිණීමේ මූලධර්මයක් ලෙස අනාගත හා අතීත ප්‍රතිෂ්ඨාව අතර වෙනසෙහි හීන වීමක් විය. ගිවිසුම වාසි දායක එකක් වීම සදහා පාර්ශ්වයන් අවබෝධ කර ගැනීම , පොරොන්දු කරුගේ ඉල්ලීමට කරන  ක්‍රියාව වැනි අවශ්‍යතා සනාථ කිරීමට  මෙම රීතියේ ව්‍යාතිරේඛ විශාල සීමා සහිත එකක් විය . එවැනි පොරොන්දුවක් වාසියක් වීමට සාක්ෂි මත එකගත්වයට පත් වීම එංගලන්තයේ මෙන් නෛතිකව බලාත්මක විය යුතු අතර එවැනි ව්‍යාතිරේඛ ශ්‍රී ලංකාවේ 1927 විනිමය බිල්පත් ආඥාපනත හා කාලාවරෝධී ආඥාපනත වැනි ව්‍යවස්ථා පිත ක්‍රම ඔස්සේ හදුනාගෙන ඇත .Public Trustee V. Udurawana නඩුවේදී සේවකයාගේ අතීත සද්භාවීය සේවාව සදාචාරමය වගකීම හා පැමිණිළිකරු ගේ කරුණාවන්තභාවය වැනි සාධක නිසා සාධාරණ හේතුව මත වලංගු ප්‍රතිෂ්ඨාවක් ලෙස සලකන ලදි.ඉංග්‍රීසි නීතියේ ප්‍රතිෂ්ඨාව වෙනුවෙන් ඇති දෘඪ නීතිය වෙනුවට ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ විසින් සාධාරණ හේතුව හදුනාගැනීම තහවුරු වී ඇත.

ප්‍රතිෂ්ඨාව පොරොන්දුලාභියා වෙතින් නිකුත් කළ යුතුයි 

Price v . Easton නඩු තීන්දුවෙ දී , තෙවන පාර්ශ්වයක් ගිවිසුම් වෙත ඇතුලත් වීමක දී ඇති වූ ගැටලු කාරි ස්වාභාවයට පිළිතුරු දිමක ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාවේ පැවැත්ම උදෙසා පොරොන්දුලාභියා වෙතින් නිකුත් කල යුතු අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් ලෙස වර්ධනය විය. මෙම නීතියේ හරය වර්ධනය හරහා පුනර්ජනනීය වන මූලික ගැටලුව නම්, මෙම මූලධර්මය හා ගිවිසුම් වලට බලයෙන් යොදන ආගන්තුකයින් වලක්වාලන මූලධර්ම අතර වෙනසයි.පසුකාලීන නඩු සහ නීති ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රයත්නයන් ප්‍රමාණවත් පැහැදිලි කිරීමක් සැපයීමට උත්සාහ කල ද ප්‍රතිෂ්ඨාවෙන් තොර වීම නිසා එකම මූලධර්මය විවිධ දෘෂ්ටි කෝණ වලින් නැවත අර්ථ දැක්වීමක් බව බොහෝ අදහස් දක්වන අතර, මෙම මූලධර්ම දෙකටම පැවැත්මක් නොමැති වීම තුළ වලංගු ගිවිසුමක් සදහා අත්‍යවශ්‍ය දේ ද අවලංගු වී එම ප්‍රතිඵලය ම ලබා දෙනු ඇත.මෙම මූලධර්මය නැවත අර්ථ නිරූපණය සදහා මෘදු ප්‍රයත්න තිබියදීත් මෙම ගැටලුවට ඉංග්‍රීසි නීතීය ගොදුරු වී ඇති නමුදු , හවුල් පොරොන්දු  ඇති කිරීම වැනි විකල්ප ක්‍රියා මාර්ග ඔස්සේ මෙම මූලධර්මය යොදා ගැනීමට වෙනත් නීති විද්‍යාවන් උත්සුක වී ඇත. එබැවින් ඉංග්‍රීසි අධිකරණයට සමාන විසදුමක් අනුගමනය කිරීම අනිවාර්ය වේ.එසේ නොමැති වීම තුළ , මෙම ව්‍යාකූලත්වය , ,පුළුල් ගිවිසුම් සහගත මූලධර්ම වල ග්‍රහණයට ලක් වීම හරහා වඩාත් පැතිරී යනු ඇත. ප්‍රතිෂ්ඨාව පොරොන්දුලාභියා වෙතින් නිකුත් වීමේ අනෙක් ව්‍යාතිරේඛය නම්, විභවතා ප්‍රශ්න මතු කල හැකි හුවමාරු භාණ්ඩ භාවිතා කිරීමයි.මූල්‍යම භාණ්ඩ වල භාවිතය වර්ධනය කිරීමට මෙම ක්ශේත්‍රය විනිමය බිල්පත් ආඥාපනත යටතේ පාලනය වීම ඉතා වැදගත් වේ.

ප්‍රතිෂ්ඨාවේ ප්‍රමාණය හා වටිනාකම 

ප්‍රතිෂ්ඨාවේ ප්‍රමාණය වටිනාකම යන්න බොහෝ සෙයින් අධිකරණ අර්ථ නිරූපණ හා අධ්‍යයනයන්ට භාජනය වී ඇත.මෙම ප්‍රතිෂ්ඨාව සාමාන්‍ය මූලධර්ම ව්‍යුහය අනුව  ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය නොවන නමුත් , සැලකිය යුතු අගයක් තිබිම අවශ්‍ය  වේ. මෙම නීතිය ගිවිසුමකට එළඹෙන පාර්ශ්වයන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ වගකීම නොදක්වන බ්‍රිතාන්‍ය සාම්ප්‍රදායික නීති විද්‍යාවෙන් ඇරඹිණ .වටිනාකම පිලිබඳව නඩු තීන්දු හරහා හදුනා ගත් නිශ්චිත නිර්වචන ගණනාවක් ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ විසින් පවා පිළිගෙන ඇති ආකාරයට සාධාරණ හේතුව සම්බන්ධයෙන් සාධාරණ සරල අවස්ථාවක් පවා නඩු පැවරීමට හැකිය.කෙසේවෙතත් , වෙනත් තුන්වන පාර්ශ්වයක් සමග ගිවිසුමක් එකගත්වයක් හෝ ඉටු කිරීම සම්බන්ධයෙන් සංකීර්ණ අවස්ථා පැන නැගීමේ හැකියාව ඇත. විවේචන හා අධ්‍යයන ප්‍රශ්න ගත කිරීම් මධ්‍යයේ වුවද එබදු ගිවිසුමක් වලංගු බව ප්‍රකාශ කරන ලදි. මෙය එකම ගිවිසුම හරහා විවිධාකාර බැදිම් විවිධාකාර ප්‍රශ්න හමුවේ ඉටු කිරීම සම්බන්ධයෙන් විවිධ ගැටලු මතු කරයි. පැහැදිලි තාවය හීන වීම නැත්නම්, පවතින ගිවිසුම් සහගත වගකීමක් ඇතිසැටියෙන් ඉටු කිරීමට මූලධර්මය යොදා ගැනීමක් හුදු එකගත්වයක් බවට පත් වීම  ව්‍යාකූලත්වයේ ආදර්ශයක් සපයයි. ඉහත දෙකම වලංගු ලෙස පිළිගැනීමට  ප්‍රයත්න කිහිපයක් යෝජනා කර ඇති නමුත් තවමත් සාක්ෂාත් කර නොමැත.ප්‍රතිෂ්ඨාව සම්බන්ධයෙන් නීතිය  වඩා  උද්වේගකර අවස්ථාව වන්නේ Pinnel' s නඩුව ලෙස පොදුවේ හැදින්ව්ය හැකි සිද්ධිය පිළිබඳව සාකච්ඡාවයි.කාලය වෙනස් කිරීමත්, ස්ථානය හෝ විවිධ වර්ගයේ භාණ්ඩ හුවමාරු වීමත් පවතී නම්, පමණක් අඩු ගෙවීමකින්, නවීකරණය කල පවතින ගිවිසුමක්  වලංගු බව මෙම මූලධර්මය මගින් පවසයි.මෙම සියලු නඩු තීන්දු පාර්ශ්වයන් වෙත, ව්‍යුහාත්මක අගයන් වෙනස් කල හැකි අවස්ථාවන් වේ.

කෙසේනමුත් , අඩු ගෙවීමක් , එකම ස්වාභාවයේ නම්, එම ප්‍රතිෂ්ඨාව අවලංගු වේ. චේතනාව හරහා වලංගු භාවය හදුනාගත් රෝම ලන්දේසි මූලධර්මයක් වන සාධාරණ හේතුවේ මෙහි පැහැදිලි වෙනසක් දක්නට ලැබේ .එකම මාධ්‍යයෙන් සිදුවන අවම ගෙවීම් සාමාන්‍යයෙන් වෙනත් සමාන අගයක් ඇති භාණ්ඩ වලින් වෙනසක් නොපවත්නා නිසා මෙහි පෙනෙන්නට ඇති මතභේදාත්මක තත්ත්වය බොහෝ දෙනා හාස්‍යජනක ලෙස මතු කරයි. අවාසනාත්මක ලෙස මෙම පෞරාණික නීතිය ඉංග්‍රීසි නීතියටම බැද තිබීම හා එහි ඉපැරැණි බව නිසා එය තවමත් අත් හරින්නට නොහැකි වී ඇත.   The high trees නඩුවේදී , අසමතුලිත භාවය නිවැරැදි කිරීමට ගත් අධිකරණ ක්‍රියා වක උත්සහයේ ප්‍රතිඵල දක්වයි . මෙම මූලධර්මය නීතියෙන් පැමිණෙන ප්‍රතිබන්ධන සංඥාවක් ඔස්සේ මුල් බැස ගෙන ඇත.නමුත්  මූලාරම්භක ප්‍රතිබන්ධනය හා සාධාරණත්වය මත පදනම් වූ ප්‍රතිබන්ධනය අතර විවාදයක් හට ගෙන ඇත.නමුත් සමහර ඒවා එකිනෙකට වෙන් කොට දක්වන අතර නවීන අර්ථ විවරණ සලකා බැලීමේ දී ප්‍රතිෂ්ඨාවේ සාධාරණත්වයේ පොරොන්දු  ප්‍රතිබන්ධනය හා හිමිකාරිත්ව ප්‍රතිබන්ධනය යන දෙකෙන් ම සමන්විත වේ.කෙසේ නමුත් මෙම high trees නීතියේ භාවිතය නිශ්චිත අවස්ථා කිහිපයක් Pinnel rule හි භාවිතය නිසා අයුක්ති සහගත ලෙස සලකා සීමා කිරීමට සැලකිය යුතු බලපෑමක් කර ඇත.

නිගමනය

විවිධ සංකල්පය වල පරිණාමය දක්වා  දිවෙන පොදු නීති සම්ප්‍රදායේ දීර්ඝකාලීන ලක්ෂණයක් ලෙස ප්‍රතිෂ්ඨාව සැලකිය හැකිය. මෙහි භාවිතයේ දීර්ඝකාලීනත්වය ඉංග්‍රීසි නීතියේ අනන්‍යතාවය මුල් බැස ගත් අධිකත්වයෙන් යුතු නඩු තින්දු නීතිය මගින් රදවා තබා ගනු ලැබීය.ඕස්ට්‍රේලියාව, ඇ, එ.ජ. වැනි සමහර රටවල නීති රීති ඔවුන්ගේ අධිකරණමය නිර්මාණශීලිත්වය හරහා තම දැඩි සීමාවන් ඉක්මවා ඇතත්, මව්‍ රට හා එංගලන්තය ඔවුන්ගේ ම අධිකරණය ක්‍රියාවලිය අනුගමනය කරයි.ශ්‍රී ලංකාව ඒකාබද්ධ වූ ප්‍රතිෂ්ඨාව හා රෝම ලන්දේසි නීතියේ සාධාරණ හේතුව හරහා වාසිදායක තත්ත්වයක් ලබයි.කෙසේනමුත්  වීරමන්ත්‍රි ව්නිසුරුතුමා අදහස් දක්වන පරිදි, වාණිජ ලෝකයේ වෙනස් වන අවශ්‍යතා අනුව නඩු පැවරීමට කාලානුරූපී නීති පද්ධතියක් තබා ගැනීමට සාම්ප්‍රදායික භාවිතයට වැඩි දායකත්වයක් ලබා දිය යුතුයි .

ලියන ලද්දේ,

සෙනිත් අබේනායක, විශාකන් සර්වේස්වරන්, මේනුක දාබරේ, රෙශාන් ගුණවර්ධන, යසස් මධුෂාන්

Consideration: ஒப்பந்தம் ஒன்றில் முக்கியமான அத்தியாவசிய உறுப்பு

அறிமுகம்

கருத்தாய்வு என்பது ஒரு ஒப்பந்தத்தின் இன்றியமையாத அம்சங்களில் ஒன்றாகும். இரு கட்சிகளுக்கும் இடையில் வாக்குறுதி அளித்த சட்டபூர்வமான விளைவுகளை உத்தரவாதம் செய்வதற்கான ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கருத்தில் கொள்வது அவசியம். குர்ரி வி. மிசாவின் விஷயத்தில், ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு செயலுக்கான செயல்திறனைக் காட்டிலும், ஒவ்வொரு கட்சியின் உரிமைகள் மற்றும் கடமைகளை கருத்தில் கொள்ளும் விடயத்தை கருத்தில் கொண்டு விடப்பட்டுள்ளது. கருத்தில் கொள்ளும் கருத்துடன், நமது சட்ட நீதிமன்றங்களும் ஒரு தனித்துவமான கோட்பாடாக நியாயமான காரணத்தை அங்கீகரித்துள்ளன. ஒப்பந்தக்காரர்களுக்கான அறநெறி மற்றும் இரக்கம் போன்ற காரணிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரு ஒப்பந்தத்தை உறுதிப்படுத்துவதன் அடிப்படையில், முன்னாள் நபருடன் ஒப்பிடுகையில், ஒரு பரந்த மற்றும் அகநிலை அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது. நீண்ட காலமாக வேரூன்றிய நீதி நடைமுறையில் சட்டத்தின் எங்கள் நீதிமன்றங்கள் வழக்குகளைத் தீர்மானிப்பதில் கருத்துக்களைப் பயன்படுத்தின. ஆகையால், பின்வரும் பகுப்பாய்வு, கடந்தகால பரிசீலனையின் செல்லுபடியாகும் கருத்தில், சில விஷயங்களை சமாளிப்பது, வாக்குறுதிகளிலிருந்து நீக்கப்பட்டது மற்றும் நியாயமான காரணங்களைக் கொண்டு அதை ஒப்பிட்டு, அதேசமயத்தில் அத்தகைய கருத்தின் போதுமானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சிக்கல்களின் பகுப்பாய்வு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட விடயங்களைப் பற்றிய சீர்திருத்தங்களைத் தெரிவிப்பதன் மூலம் முடிவு செய்யப்படும்.

கடந்த கருத்தின் செல்லுபடியாகும்

கருத்தாய்வு, நிறைவேற்றப்படுகிறதா அல்லது நிறைவேற்றப்படுகிறதா என்பது சரியான கொள்கையாகத் தீர்த்துக் கொள்ளப்பட்டாலும், கடந்தகால பரிசீலனையின் செல்லுபடியாகும் பெரும்பாலும் ஒரு சர்ச்சைக்குரிய உண்மையாகும், இது இப்போது சில விதிவிலக்குகளால் எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தவில்லை. ரோஸ்கோலா வி. தாமஸ், பிரதிவாதியின் தவறான விளக்கம் இந்த வாய்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டு வெற்றி பெற்றது, எனவே இது கடந்த காலத்திலிருந்தே தவறான கருத்தாக இருக்காது. Re

McArdle மேஜர்னி McArdle கூற்று அவரது கருத்தை (சீரமைப்பு செலவின செலவு) கடந்த மற்றும் அதை கொடுக்க உறுதி முன் வந்தது என்று அடிப்படையில் தோற்கடிக்கப்பட்டது. எந்தவிதமான வாக்குறுதியாலும் கடந்தகால மற்றும் ஆதரிக்கப்படாத எந்தவொரு கருத்தும் மறுக்கப்படும் உடன்படிக்கைக்கு உடன்படாமல் புதிய உறுதிமொழியாக கருதப்படுவதாக இந்த வழக்குகள் நிரூபிக்கின்றன.

கருத்தாய்வு கடந்த காலப்பகுதி என்பது அதன் நம்பகத்தன்மையிலிருந்து ஒப்பந்தத்தை எப்போதும் பெறவில்லை. Lampleigh v. Brathwaite இல், பிரதிவாதிகளின் சுதந்திரத்தை பெறுவது பற்றிய கருத்தாய்வு இன்னும் நீடித்திருந்தாலும், அது ப்ரொஜெக்டர் (பிரதிவாதி) கோரிக்கையின் மீது தொடர்ந்ததால் செல்லுபடியாகும் எனக் கருதப்பட்டது. இந்த முன்னோடி வளர்ச்சி மற்றும் வர்த்தக பரிவர்த்தனைகள் ஆகியவற்றிற்கும் காரணமாக, கடந்தகால பரிசீலனைகள் பல சந்தர்ப்பங்களில் செல்லத்தக்கதாக கருதப்பட்டன. இந்த விதிவிலக்குகள் அங்கீகரிக்கப்படாத ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விளைவாக, ஒரு தீர்வு கோட்பாடாகவும் கடந்தகால பரிசீலனையாகவும் நிறைவேற்றப்பட்ட கருத்திற்கான வேறுபாட்டின் சீரழிவு ஆகும்.

சட்டத்திற்கு விதிவிலக்குகள் அதிகரித்தது, செயல்முறையாளரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, சட்டம் ஒப்பந்தம் முழுவதுமுள்ள கட்சிகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், அத்தகைய வாக்குறுதியை ஆதரிக்கிறதா எனக் கேட்கும் சட்டம் போன்ற பல தேவைகளை வரையறுக்க வேண்டும். முன்கூட்டியே ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டால், சட்ட அமலாக்கத் திறன் இருக்க வேண்டும். இங்கிலாந்தைப் போலவே, இத்தகைய விதிவிலக்குகள் இலங்கை சட்டவாக்கத்தில் 1927 மற்றும் கட்டளைச் சட்டம் கட்டளைச் சட்டத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன.

பொதுமக்கள் அறங்காவலர் வி. உடுராவணத்தில் ஊழியரின் கடந்தகால விசுவாசமான சேவை நியாயமான காரணத்தின் அடிப்படையில் செல்லத்தக்க கருத்தாக கருதப்பட்டது, இது தார்மீக கடமை மற்றும் வாதிகளின் நலன் போன்ற கணக்கீட்டு காரணிகளை எடுக்கும். ஆங்கில நீதிமன்றத்தின் கண்டிப்பான விதிகளுக்கு மேலாக இலங்கையின் நீதிமன்றங்களால் நியாயமான காரணங்களைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.

கருத்தாய்வு நிறைவேற வேண்டும்

ஒப்பந்தத்தில் இருந்து மூன்றாவது கட்சிகள் விவகாரத்தில் விடையிறுக்கும் வகையில் விலை v எஸ்டன் வழக்கு மூலம் உருவாக்கப்பட்டது இது கருத்தில் இருப்பது ஒரு முக்கிய உறுப்பு வாக்குறுதி இருந்து நகரும் கருத்தாகும். இந்த சட்டத்தின் அபிவிருத்தி முழுவதும் மீண்டும் மீண்டும் ஒரு அடிப்படை பிரச்சினை இந்த கொள்கை மற்றும் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தி இருந்து ஒப்பந்தங்கள் அந்நியர்கள் தடுக்கிறது இது தனியார் கோட்பாடை இடையே வேறுபாடு உள்ளது. அடுத்தடுத்து வழக்குகள் மற்றும் சட்ட சீர்திருத்த முயற்சிகள் போதுமான தெளிவை வழங்க முயற்சித்தாலும், கருத்து வேறுபாடு இல்லாமல், வெவ்வேறு கோணங்களால், அதே கோட்பாட்டின் மூலம் மறுபரிசீலனை செய்வது சார்பில் பல கருத்துக்கள் உள்ளன, ஒரு சரியான ஒப்பந்தம் இருக்க முடியாது, இரு கோட்பாடுகளும் இல்லாத விளைவாக, ஒரு சரியான ஒப்பந்தத்திற்கு தேவையான பொருள்களை நீக்கிவிட்டு, அதே விளைவை வழங்குவோம்.

இந்த கோட்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான மிதமான முயற்சிகள் இருந்த போதினும், இந்தப் பிரச்சினை ஆங்கிலத் தீர்ப்பை இந்த நாளிற்குத் தருகிறது, மற்ற சட்டங்கள் கூட்டு வாக்குறுதிகளை நிறுவுவது போன்ற இந்த கொள்கைகளை அணுகுவதற்கு மாற்று தீர்வுகளை கண்டுபிடிக்க முயற்சித்துள்ளன. எனவே, ஆங்கில நீதிமன்றங்கள் இதேபோன்ற தீர்வை பின்பற்ற வேண்டும் என்பது அவசியம். இல்லையெனில், இந்த குழப்பம் பரந்த ஒப்பந்த கோட்பாடுகளின் ஆக்கிரமிப்பு மூலம் கருத்தில் கொள்ளும் கொள்கைகளை குறைக்கும்.

சாத்தியமான சிக்கல்களைத் தீர்க்கக்கூடிய வாக்குறுதிகளிலிருந்து மாறுபடும் கருத்தின் தேவைக்கு மற்றொரு விதிவிலக்கு என்பது பேச்சுவார்த்தைக்குரிய கருவிகளின் பயன்பாடு ஆகும். இந்த பகுதி மாற்றுக் கட்டளைச் சட்டத்தின் விதிகளால் நிர்வகிக்கப்படுவதால், இது போன்ற பணவியல் கருவிகளை அதிகரித்ததன் காரணமாக இது முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

கருத்திற்கான போதுமானது

அதிகபட்ச கல்வி மற்றும் நீதித்துறை விளக்கம் மற்றும் கலந்துரையாடலுக்குக் கருத்தில் கொள்ளல். போதுமானதாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் போதுமான மதிப்பு இருப்பதாகக் கருதப்படும் பொதுக் கோட்பாட்டின்படி, இந்த விதி ஒரு ஒப்பந்தத்தில் நுழைந்த கட்சிகளை கவனித்துக் கொள்ளாத பிரிட்டிஷ் நீதித்துறை மரபில் இருந்து வருகிறது. இது பொதுவான மற்றும் சிவில் சட்ட மரபுகளுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாட்டை குறிக்கின்றது. இதையொட்டி கருத்தியல் இயல்புகளின் நாணய மதிப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருப்பதால், அகநிலை நோக்கத்திற்காக வலியுறுத்துகின்ற அதே சமயத்தில், ஆகையால், ஆங்கில நீதிமன்றங்கள் புறநிலைப் பணத்தின் மதிப்பை மட்டுமே கருத்தில் கொள்ளும், ஆனால் அது ஒரு பொருளுற்பத்திய விஷயமாகக் கருதப்படும் அதன் போதுமானதாக இருக்காது.

வழக்கு சட்டத்தின் மூலம் அங்கீகரிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட வரையறைகளின் பல நிகழ்வுகளும் உள்ளன. வழக்கு தொடர்பான வழக்குகளில் ஸ்ரீலங்கா நீதிமன்றங்கள் கூட அங்கீகாரம் பெறும் வகையில் வழக்குத் தாக்கல் செய்வதற்கான பொறுப்பேற்பு மிகவும் நியாயமான உதாரணமாகும். இருப்பினும், மூன்றாம் தரப்பினருடன் ஏற்கனவே இருக்கும் ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றும் செயல்திறன் அல்லது வாக்குறுதிகள் போன்ற சிக்கல்களில் சிக்கலான சூழ்நிலைகள் இருக்கலாம். கணிசமான விமர்சனங்கள் மற்றும் கல்விக் கேள்விகளுக்கு மத்தியில், அத்தகைய தொடர்பு செல்லுபடியாகும் என்று கூறப்படுகிறது. அதே ஒப்பந்தத்தின் மூலம் பல கடமைகளை நிறைவேற்றுவது சம்பந்தமாக பல சிக்கல்களை இது காட்டுகிறது. மேலும் ஏற்கனவே உள்ள ஒப்பந்த ஒப்பந்தத்தின் உண்மையான செயல்திறனைப் பயன்படுத்துவதற்கான கொள்கையானது அத்தகைய கடமைக்கு வெறும் வாக்குறுதியை அளிக்கிறது என்பதாலும் தெளிவின்மை இல்லாமை காரணமாக குழப்பம் வெளிப்பட்டது. பல திருத்த முயற்சிகள் இரண்டும் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று வாதிட்டாலும், அது இன்னும் உணரப்படவில்லை.

வழக்கமாக பின்னல் வழக்கு என்று அழைக்கப்படும் வழக்கு தொடர்பாக விவாதம் கருத்தில் சட்டம் மிகவும் சூடான ஒன்றாகும். நேரம், இடம் அல்லது பரிமாற்றம் ஆகியவற்றின் மாறுபட்ட மாறுபாடுகள் இருந்தால், குறைவான கட்டணத்தைச் செலுத்துவதன் மூலம் ஏற்கனவே இருக்கும் ஒப்பந்தத்தின் மாற்றங்கள் செல்லுபடியாகும் என்று இந்த கொள்கை கூறுகிறது. இவை அனைத்தும் சம்பந்தப்பட்ட கட்சிகளுக்கு மாற்றத்தக்க வகையில் இருக்கும் சூழ்நிலைகளாகும். இருப்பினும் குறைந்த கட்டணம் அதே இயல்புடையதாக இருந்தால், கருத்தில் தவறானது. ரோமானிய டச்சு கொள்கையின் காரணத்திற்காக இது முரண்பாடாக உள்ளது. அதே நடுத்தர (பணத்திற்கான பணம்) குறைவான பணம் செலுத்துவதால் அதன் வெளிப்படையான முரண்பாட்டின் காரணமாக இந்த ஆட்சியின் அபத்தத்தை பலர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். துரதிருஷ்டவசமாக, இந்த பழங்காலச் சட்டம் அதன் பழங்கதை மற்றும் ஆங்கிலம் சட்டத்திற்கு முந்தியதன் காரணமாக நிலவியது.

உயர் மரங்கள் வழக்கு மேற்கூறிய வழக்கு காரணமாக ஏற்றத்தாழ்வு சரிசெய்ய நீதிமன்ற நடவடிக்கை விளைவாக உள்ளது. இந்த கோட்பாடு எஸெப்பெல்லுக்கு பெயரடைச் சட்டத்தில் இருந்து ஒத்த தன்மையிலிருந்து வேர் எடுக்கும். புதிய Estoppel க்கு இடையேயான வேறுபாடு மற்றும் சமபங்கு மற்றும் ஆரம்ப எஸ்போபல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் விவாதம் உள்ளது. சிலர் தனித்துவமாக தனித்துவமாக சித்தரிக்கையில், நவீன விளக்கம், கருதுகோள் ஈபொப்பல் கருதுகோள் மற்றும் உறுதிமொழி ஈஸ்டாப் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கிய கருத்தை ஆதரிக்கிறது. இருப்பினும், பன்னெல்லின் ஆட்சியின் பயன்பாட்டின் மூலம் சமமற்றதாக கருதப்படும் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுகளுக்கு உயர் மரங்களை ஆட்சியின் பயன்பாட்டினை கட்டுப்படுத்த கணிசமான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

முடிவுரை

கருத்தாய்வு போன்ற கருத்துக்கள் இருந்து அதன் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு முந்தைய பொதுவான மரபார்ந்த பாரம்பரியத்தில் நீண்டகால அம்சம் பரிசீலிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் பயன்பாட்டின் நீண்ட ஆயுதம், வழக்குச் சட்டத்தின் மிகுதியால் பெரிதும் உதவியது, அது ஆங்கில சட்டத்தின் அடையாளத்தில் ஆழமாக ஊன்றியுள்ளது. இது பெரும்பாலும் இல்லை, அது இன்னும் உள்ளுணர்வு மற்றும் தொடர்புடைய சட்ட கொள்கைகளை ஒரு குறிப்பிட்ட சலுகை வழங்கப்பட்டது இதனால் இதனால் பழைய பயன்பாடு வழிவகுத்தது. ஆஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற சில நீதிபதிகள் நீதித்துறை படைப்பாற்றல் மூலம் அதன் கடுமையான எல்லைகளை கட்டுப்படுத்தியிருந்த போதினும், தாய்நாடான இங்கிலாந்து தன்னை பின்பற்ற வேண்டும். சிறிலங்காவானது கருத்திற்கான கலவையாகவும், சரியான நேரத்தில் ரோமன் டச்சு ஜஸ்டா காஸாவும் பயனடைகிறது. ஆயினும், தாமதமான நீதி மன்றம் திறந்தபடியே, சரியான நேரத்தில் சட்ட ஒழுங்கை பராமரிப்பதற்காக வர்த்தக உலகின் மாறிவரும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பாரம்பரிய பயன்பாடு மறுமதிப்பீடு செய்யப்பட வேண்டும்.

Written by :

Senith Abeynayake, Vishakan Sarveswaran, Menuka Dabare, Reshan Goonewardene & Yasas Madhushan

ලියන ලද්දේ,

සෙනිත් අබේනායක, විශාකන් සර්වේස්වරන්, මේනුක දාබරේ, රෙශාන් ගුණවර්ධන, යසස් මධුෂාන්

ஆக்கம்,

செனித் அபயநாயக்க

விஷாகன் சர்வேஸ்வரன்

மேனுக்கா டபரே

ரேஷன் குணவர்த்தன

யஷாஸ் மாதுஷன்